Buikpijn leidt begrijpelijkerwijs vaak tot onderzoek van de organen in de buik. Er wordt bloed afgenomen, een echo gemaakt of een scan uitgevoerd. Wanneer daar niets uitkomt, krijgt de pijn soms het etiket ‘onverklaard’. Maar dat betekent niet automatisch dat er geen lichamelijke oorzaak is. Soms wordt simpelweg op de verkeerde plek gezocht.
ACNES staat voor Anterior Cutaneous Nerve Entrapment Syndrome. Hierbij raakt een huidzenuw bekneld waar deze door de buikwand loopt. Dat kan scherpe, stekende of brandende pijn veroorzaken op een relatief klein en duidelijk aanwijsbaar gebied. Bewegen, hoesten of het aanspannen van de buik kan de pijn verergeren. Zulke klachten kunnen bij ACNES passen, maar zijn op zichzelf geen diagnose. Daarvoor blijft beoordeling door een arts nodig.
De zorgfuik ontstaat wanneer steeds dezelfde vraag wordt gesteld: welk orgaan veroorzaakt de pijn? Als onderzoeken vervolgens niets aantonen, begint vaak een nieuwe ronde bij een andere specialist. De mogelijkheid dat de pijn uit de buikwand komt, blijft dan buiten beeld.
Ondertussen gaat het gewone leven door. Slapen, werken, autorijden, sporten of op je zij liggen kan steeds moeilijker worden. Ook het steeds opnieuw moeten uitleggen van klachten heeft gevolgen. Mensen kunnen zich niet gehoord voelen of gaan twijfelen aan hun eigen waarneming, terwijl de pijn werkelijk aanwezig is.
Zorgfuik heeft daarom een uitgebreid ACNES-dossier samengesteld. Het dossier beschrijft hoe ACNES kan worden herkend, waarom de diagnose regelmatig wordt gemist, welke behandelingen artsen kunnen overwegen en wat langdurige pijn met het dagelijks leven kan doen. Ook komen ervaringen aan bod van mensen die jarenlang van onderzoek naar onderzoek gingen voordat iemand naar de buikwand keek.
Het doel is niet om mensen zelf een diagnose te laten stellen. Het doel is zichtbaar maken dat ‘niets gevonden’ niet hetzelfde is als ‘niets aan de hand’. Soms begint de uitgang uit de zorgfuik met een andere vraag.