Autisme bij kinderen & tieners · ervaringen
We zagen het al vroeg. Gehoord worden duurde langer
Voor veel ouders begint het verhaal niet bij de diagnose, maar bij het gevoel dat er iets was en niemand ernaar luisterde. Hieronder een aantal patronen die vaak terugkomen.
🔒 Dit zijn geanonimiseerde, samengestelde patronen op basis van wat patiëntenverenigingen, onderzoek en zorgverleners breed rapporteren over dit onderwerp. Het zijn geen citaten van één specifieke persoon. Zodra we echte, toegestemde ervaringen ontvangen, publiceren we die hier zorgvuldig en met bronvermelding.
Herkenbare patronen
Wat mensen vaak meemaken
Het eerste signaalRond 18 maanden
“Hij zwaaide nooit terug. Toen ik dat op het consultatiebureau noemde, werd er gezegd dat het vast vanzelf kwam.”
Van kastje naar de muurMaanden tot jaren
“We werden van het consultatiebureau naar de huisarts gestuurd, en weer terug. Niemand pakte de regie.”
De wachtlijst20 weken en langer
“Toen we eindelijk een verwijzing hadden, stonden we weer op een wachtlijst. Ondertussen werd school steeds moeilijker.”
De puberteit als kantelpuntRond het voortgezet onderwijs
“Op de basisschool ging het net goed genoeg. Op de middelbare school stortte alles in.”
🏎 Direct hulp nodig?
Bij direct gevaar voor jezelf of iemand anders: bel 112. Zit je in de put of denk je aan zelfdoding? Je kunt dag en nacht bellen of chatten met 113 Zelfmoordpreventie via 0800-0113. Zorgfuik is geen crisisdienst en kan acute hulpvragen niet oplossen, maar we vinden het belangrijk dat je weet waar je wel terechtkunt.