Niemand lijkt verantwoordelijk en je valt tussen de loketten in. Dat is geen toeval, en je kunt het doorbreken.
“Daar gaan wij niet over, u moet bij een ander loket zijn.” Hoor je dat vaak genoeg, dan lijkt het alsof niemand verantwoordelijk is.
Dat gevoel klopt, en het is geen toeval. Zorg en ondersteuning zijn in Nederland verdeeld over allerlei wetten en organisaties die elk alleen naar hun eigen stukje kijken. Niemand heeft de opdracht om naar jouw héle situatie te kijken. Daardoor val je tussen de loketten in.
Het goede nieuws: je kunt dit doorbreken. Niet door harder te duwen, maar door slimmer te zorgen dat iemand verantwoordelijkheid neemt en het op papier komt te staan.
Krijg je een afwijzing of doorverwijzing, vraag dan: “wie is hier dan wél verantwoordelijk voor?” En laat ze dat op papier zetten, met naam en organisatie. Een papieren spoor maakt rondsturen een stuk lastiger.
Vraag of er iemand kan zijn die je hele situatie overziet, in plaats van losse mensen per onderwerp. Bij de gemeente kan dat bijvoorbeeld een Wmo-consulent of regisseur zijn.
Die is gratis, kent de routes, en mag namens jou met de verschillende loketten schakelen. Je hoeft het dus niet in je eentje uit te zoeken.
Het sterkste wat helpt is één persoon die niet alleen meekijkt, maar ook namens jou knopen mag doorhakken over de loketten heen. Daar pleit Zorgfuik voor, en je leest er meer over op de pagina hierover.
Dit is het meest gemelde patroon binnen Zorgfuik. Lees hoe het anders kan bij regie met mandaat, of deel je ervaring zodat zichtbaar wordt hoe vaak het misgaat tussen de loketten.
Jouw verhaal is op zichzelf belangrijk. Samen met andere ervaringen maakt het zichtbaar wáár het systeem vastloopt. Anoniem mag.
