Eindelijk een naam voor een heel leven
Voor veel mensen voelt een late ADHD-diagnose als opluchting en rouw tegelijk. Opluchting omdat zoveel op zijn plaats valt, rouw om de jaren die anders hadden kunnen lopen. Hieronder een ervaring, anoniem, plus ruimte voor de jouwe.
Uit één ervaring, vier kanten
Deze fragmenten komen uit één ervaring, anoniem gedeeld. Niet om iemand centraal te stellen, maar omdat een late diagnose op meer plekken ingrijpt dan je zou denken.
"Bij elke arts vertelde ik een stukje. Niemand legde de stukjes naast elkaar. Dat deed ik uiteindelijk zelf."
"Ik ging als workaholic door het leven, werkweken van negentig tot honderd uur om mezelf maar bezig te houden. Non-stop prikkels, van 's ochtends vroeg tot ik 's avonds wegviel."
"Eerst kwam de depressie en de burn-out. Allebei terecht. Maar dat er iets onder zat, een onbehandelde ADHD, dat zag jarenlang niemand."
"Allemaal losse behandelaren, elk voor een stukje. Niemand stemde af. Ik was zelf de enige die ze allemaal had gezien, en dus de enige die het geheel kende."
"Toen de diagnose eindelijk viel, ging er een wereld open. Opluchting, maar ook verdriet om alle jaren dat ik dacht dat er gewoon iets mis was met mij."
Deel jouw ervaring
Kreeg jij pas laat je diagnose? Of zoek je er nog naar? Jouw verhaal helpt het patroon zichtbaar te maken, en laat de volgende zien dat het niet aan hem ligt.
🏎 Direct hulp nodig?
Een late diagnose kan veel losmaken. Zit je in de put of denk je aan zelfdoding? Bel of chat dag en nacht met 113 Zelfmoordpreventie via 0800-0113. Bij direct gevaar: bel 112.